ستاره بارون...

توی هال آموزشگاه منتظر شروع کلاسم بودم. همیشه روزایی که میرم یه دختر و پسر حدودا 4-5 ساله اونجا هستند که با مامان و باباشون میان و با هم دوستند.

بر خلاف دفعه های قبل که هر دو مشغول بازی بودند این بار پسر کوچولو روی صندلی نشسته بود غرق بازی با موبایل باباش.دختر کوچولو سرگردون وسط هال راه میرفت یه بار سرامیک هارو یکی در میون میرفت یه بار توی تک تک سرامیک ها پا میگذاشت.

تا اینکه مامان باران گفت وقت رفتنه. باران کلافه بود یه حرفی روی زبونش بود.

فرنام من خیلی حوصله ام سر رفته .و الان برم خونه احتیاج به یه دوست دارم !تو میگی چیکار کنم؟نمیخای دوست من باشی؟!!

(اینم بگم باران . فرنام با هم دوست هستند و همیشه با هم بودند. این دفعه فرنام سرش به کارش گرم بود و نمیدونست باران چه حسی داره)

بعدش دیگه هیچی از مکالمه هاشون نشنیدم یعنی دیگه حواسم رفت یه جای دیگه.فقط دیدم که فرنام با مهربونی همیشگی اش گفت میام باهاتون یه دور میزنم و برمیگردم.

و من غرق افکار خودم؛ چقدر دنیای بچه ها خوبه .چقدر را حت حرف دلشونو میزنند.و ااصلا هم فکر بد درمورد همدیگه نمیکنند. منت سر همدیگه نمیذارند.

فهمیدم بیشتر وقتا تا حرفتو نزنی هیچ کس از درونت با خبر نمیشه همونطور که تو از درون بقیه هیچی نمی فهمی ،

نمی فهمیم چه حالی دارند، از چی ناراحتن برای چی ساکتن؛ چون باهامون حرف نمی زنند.یا ما باهاشون حرف نمی زنیم

همیشه منتظریم تا طرف مقابل اول پیش قدم بشه.انگار که معامله بکنیم.

اما وقتی بگیم، حتی اگه طرف مون خیلی کار و مشغله داشته باشه با تموم وجودش درک مون می کنه و با یه کار هرچند کوچیک دلمونو شاد می کنه.بازی کردن فرنام مثل کار و مشغله آدم بزرگاس و دوستی که باران برای بازی هاش احتیاج داره سنگ صبور حرفهای دل ما

خانم نوبت شماست!خانم.

با صدای منشی آموزشگاه به خودم اومدم.فرنام با یه خوراکی برگشته بود . و هیچ کدومشون نمی دونستند چه درسی به ماها دادن.

من این روزا ، دنیام ستاره بارونه هر درسی هر اتفاقی و ... یه ستاره است که می افته کنارم و من جمع می کنم.

ستاره کوچولویی که دو روز پیش افتاد کنار خیابون و فقط من دیدم. ستاره هایی که خواب هامو روشن می کنه و ستاره بزرگی که امروز وقتی از خواب بیدار شدم دیدم . ستاره هایی که این دو تا دوس کوچیک زدند سر شونه هام ...

خیلی به فال حافظ و کلا اشعارش علاقه و اعتقاد دارم یه فال گرفتم تا ضمیمه ابن یادداشت کنم:

هرکه شد محرم دل در حرم یار بماند

وآن که این کار ندانست در انکار بماند

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر

یادگاری که در این گنبد دوار بماند

خدایا به خاطر همه مهربونی هات سپاسگزارم

در پناه خدا شاد شکیبا و مهربان بمانید و روزگارتان پر ستاره

سوگند مهربانی ......